Torbiel Backera jest to torbiel dołu podkolanowego zwana często cystą wypełnioną płynem. Jest to niefizjologicznie powiększona przestrzeń łącznotkankowa, która swoim wyglądem przypomina guzek.
Torbiel Backera lokalizuje się na tylnej stronie uda pomiędzy głową przyśrodkową mięśnia brzuchatego łydki a mięśniem półbłoniastym. Wybrzuszenie można wyczuć palpacyjnie przez skórę.
Cysta powstaje najczęściej u dzieci w wieku do 4-7 lat oraz u dorosłych w przedziale wiekowym 35-70 lat. Najczęstszą przyczyną powstawania torbieli są urazy kolana z uszkodzeniem torebki stawowej oraz powtarzające się przeciążenia stawu kolanowego, na które narażeni są sportowcy oraz osoby z nadwagą lub otyłością.
Objawy:
- uczucie ucisku w dole podkolanowym,
- zaczerwienienie,
- ocieplenie skóry,
- obrzęk,
- ból,
- uczucie drętwienia łydki,
- może powodować ograniczenie zakresu ruchu w stawie kolanowym.
Zespół bólu rzepkowo-udowego, czyli tak zwana chondromalacja rzepki, jest to schorzenie związane z uszkodzeniem, zwyrodnieniem chrząstki rzepki. Zwyrodniała rzepka nie może poprawnie pełnić swoich funkcji takich jak – ochrona przedniej części stawu kolanowego, amortyzacja, zwiększenie ramienia siły mięśnia czworogłowego.
Częstą przyczyną chondromalacji jest nadmierne zużycie stawu charakterystyczne dla sportowców (np. biegaczy), uraz – zwichnięcie lub podwichnięcie rzepki. Objawia się tępym bólem w okolicach przedniej części kolana. Powszechnie dyskomfort nasila się przy czynnościach takich jak: wchodzenie po schodach, klękanie, kucanie. Oprócz bólu może pojawić się również opuchlizna, wysięk, uczucie niestabilności, trzeszczenie w stawie oraz przeskakiwanie i blokowanie kolana.
Wyróżnia się IV stopnie chondromalacji rzepki:
I – zmiany powierzchniowe chrząstki rzepki, spluszowacenie, zmiękczenie;
II – powstają powierzchowne pęknięcia;
III – powstają głębokie pęknięcia;
IV – ubytek w tkance chrzęstnej prowadzący do odsłonięcie kości.
Pasmo biodorowo – piszczelowe zlokalizowane jest z boku uda. To gruba, nieelastyczna, szeroka i ścięgnista struktura miękko-tkankowa. Rozpościera się od miednicy do kości goleni.
Zespół tarcia pasma biodrowo-piszczelowego jest dość często występującą dysfunkcja, która najczęściej dotyka sportowców, u których dochodzi do częstego zginania i prostowania kolana (np. kolarzy). Występuje także u biegaczy długo-dystansowych, może powodować dolegliwości bólowe stawu kolanowego.
Odczuwany ból wynika z tarcia pasma biodorowo-piszczelowego o kłykieć boczny kości udowej, na skutek czego powstaje stan zapalny i może dojść do ograniczenia ruchomości okolicznych struktur.
Najczęstszymi przyczynami zapalenia pasma biodrowo-piszczelowego są:
- nieprawidłowa pozycja i technika jazdy na rowerze,
- nadmierne pochylenie boczne miednicy,
- gwałtowne zwiększenie intensywności treningów,
- koślawość kolan,
- szpotawość stóp,
- nadmierna eksploatacja tych samych grup mięśniowych i powtarzalność ruchów.
Objawy zespołu tarcia pasma biodrowo-piszczelowego:
- ból po zewnętrznej stronie kolana (może pojawiać się podczas schodzenia po schodach),
- uczucie mrowienia, kłucia, drętwienia strony zewnętrznej uda,
- trzaski w kolanie,
- obrzęk zlokalizowany poniżej stawu kolanowego.
Koksartroza to jedna z najczęściej występujących chorób zwyrodnieniowych stawów. Polega na nieodwracalnym niszczeniu, ścieńczeniu i utracie elastyczności chrząstki stawowej biodra, a także pogrubieniu torebki stawowej.
Przyczyny powstawania zwyrodnień mogą być pierwotne i wtórne. Pierwotne przyczyny nie są dokładnie poznane, mogą być związane z różnymi czynnikami, np. genetycznymi.
Do przyczyn wtórnych koksartrozy należą:
- przeciążenia (sportowcy, pracownicy fizyczni),
- nieprawidłowa budowa anatomiczna,
- urazy stawu biodrowego,
- otyłość,
- nadwaga,
- złuszczenie głowy kości udowej,
- konflikt panewkowo-udowy,
- RZS,
- choroby zakaźne np. gruźlicze zapalenie stawów,
- dysplazja stawu biodrowego.
Charakterystycznym objawem jest ból podczas chodzenia, który może pojawiać się w pachwinie lub promieniować od pośladka do kolana, występuje także ograniczenie zakresu ruchu (rotacji wewnętrznej i wyprostu), osłabienie mięśni obręczy biodrowej, trudność w utrzymaniu pozycji stania na jednej nodze, uczucie przeskakiwania, trzaskanie w trakcie wykonywania ruchów w stawie biodrowym.
Jeżeli zmiany zwyrodnieniowe są bardzo rozległe nieunikniona jest wymiana stawu biodrowego (endoprotezoplastyka). Rehabilitacja spowalnia przebieg choroby i przygotowuje staw do zabiegu operacyjnego, zmniejsza ból, działa przeciwobrzękowo, ochrania chrząstkę, poprawia ruchomość stawu.
