Czym są jałowe martwice kości?

Jałowe martwice kości to grupa schorzeń polegających na obumieraniu tkanki kostnej i chrzęstnej bez udziału czynników zakaźnych. Choroby te często występują u dzieci aktywnych fizycznie w okresie intensywnego wzrostu.

Najczęstsze jednostki chorobowe:

• Choroba Perthesa – martwica głowy i szyjki kości udowej

• Choroba Osgooda-Schlattera – martwica guzowatości kości piszczelowej

• Choroba Freiberga-Köhlera II – martwica głowy II lub III kości śródstopia

• Choroba Köhlera I – martwica kości łódkowatej

• Choroba Haglunda-Severa – martwica nasady kości piętowej

• Choroba Scheuermanna – martwica płytek granicznych trzonów kręgów

Wady klatki piersiowej mogą wpływać nie tylko na wygląd sylwetki, ale również na funkcjonowanie układu oddechowego, wydolność organizmu oraz komfort życia dziecka.

Najczęściej spotykane deformacje to:

Klatka piersiowa lejkowata (szewska)
Charakteryzuje się zapadnięciem mostka i przylegających żeber w kierunku kręgosłupa. Może prowadzić do ograniczenia ruchomości klatki piersiowej, zaburzeń postawy oraz nieprawidłowego toru oddychania, szczególnie podczas wysiłku fizycznego.

Klatka piersiowa kurza
Objawia się nadmiernym wysunięciem mostka ku przodowi. Często towarzyszy jej zwiększone napięcie mięśni w obrębie klatki piersiowej oraz zaburzenia postawy, co może wpływać na wzorzec oddechowy.

Opryszczka jest to bolesna pęcherzykowata zmiana, wywołana zakażeniem wirusem występującym w dwóch typach HSV-1 oraz HSV-2.

Większość osób, które są nosicielami wirusa nie jest tego świadoma, ponieważ wirus pozostaje w stanie uśpienia, nie wywołując objawów choroby. Typ HSV-1 wywołuje opryszczkę wargową, w której zmiany zlokalizowane są na wargach oraz w jamie ustnej.

Przyczyną uaktywnienia się patogenu może być:

• przemęczenie, stres,
• osłabienie organizmu,
• wyziębienie,
• niedożywienie,
• zakażenie bakteryjne,
• ekspozycja na światło UV.

Opryszczka wargowa objawia się bólem, świądem, uczuciem pieczenia i mrowienia. 

Powstaje stan zapalny, grudka, która zmienia się w pęcherzyk, a następnie w nadżerkę lub owrzodzenie.

Zabiegi fizykoterapii likwidują stan zapalny, działają przeciwbólowo, przyspieszają wychwytywanie tlenu przez tkanki, gojenie się ran, owrzodzeń oraz regenerację tkanki. 

Oparzenia to uszkodzenia tkanek głębokich spowodowane działaniem wysokiej temperatury.

W zależności od czasu działania, jak i wysokości temperatury działającej na organizm człowieka dochodzić może do uszkodzeń miejscowych lub ogólnoustrojowych. Klasyfikuje się oparzenia według 3-stopniowej sali, w zależności od głębokości uszkodzenia tkanek.

Zabiegi fizykoterapii umożliwiają zmniejszenie dolegliwości bólowych, działają przeciwzapalnie, zwiększają wychwytywanie tlenu przez tkanki, przyspieszają regenerację i odbudowę skóry, przyspieszają gojenie się ran, zapobiegają przed tworzeniem się bliznowców.

Możliwe objawy pojawiające się przy różnych stopniach oparzenia:

I stopień:

• zaczerwienienie skóry;
• niewielki obrzęk;
• bolesne pieczenie;
• oparzenie utrzymuje się zazwyczaj kilka dni oraz goi po złuszczeniu naskórka.

II stopień:

• zaczerwienienie skóry;
• obrzęk;
• pęcherze wypełnione żółtawym płynem surowiczym;
• ból;
• oparzenie utrzymuje się ok. 2 tygodni (może powstać blizna).

III stopień:

• uszkodzenie pełnej grubości skóry (czasem także tkanek głębokich lub kości)
• Tworzenie się białoszarych lub żółtych strupów
• Brak bólu – zachowane jest jedynie czucie głębokie (na w skutek uszkodzenia zakończeń nerwowych)

Egzostoza podpaznokciowa to łagodna narośl chrzęstno-kostna, która pojawia się na paliczku, pod paznokciem.

Narośl początkowo jest niewidoczna i nie wywołuje dolegliwości.

Z czasem, w miarę rozrostu guzka może pojawić się:

• ból nasilający się podczas chodzenia,
• deformacja płytki paznokcia,
• powiększenie obwodu palucha.

Przyczyny egzostoza podpaznokciowej: 

• uraz;
• interwencja chirurgiczna w obrębie paznokcia;
• infekcja bakteryjna;
• infekcja wirusowa. 

• Egzostoza widoczna jest na zdjęciu RTG, narośl wycina się chirurgicznie. Zabiegi fizykoterapii likwidują stan zapalny, działają przeciwbólowo, przeciwobrzękowo, przyspieszają mikrokrążenie oraz regenerację tkanki.

Bóle mięśni mogą być objawem różnych chorób np. infekcji wirusowych; chorób ogólnoustrojowych. Najczęstszymi przyczynami są: urazy, przeciążenia, naciągnięcia mięśni. 

Nieleczone, przewlekłe bóle mięśni mogą być przyczyną schorzeń układu nerwowego  lub mogą doprowadzić do kontuzji np. naderwania mięśnia. Bóle mięśniowe możemy podzielić na ostre  i przewlekłe. Zazwyczaj w przypadku bólu ostrego jest to nie wskazane aby ocieplać bolesne miejsce. Może to doprowadzić do zaostrzenia stanu zapalnego i zwiększenia dolegliwości bólowych.

Rehabilitacja umożliwia szybki powrót do pełnej sprawności fizycznej – przyspiesza regenerację mięśni, zmniejsza napięcie mięśniowe, przyspiesza przepływ krwi i limfy, likwiduje stan zapalny i ma działanie przeciwbólowe.

Złamanie to przerwanie ciągłości kości powstające w efekcie działania siły przekraczającej wytrzymałość kości. Wyróżnia się złamanie zmęczeniowe, urazowe i patologiczne. 

Do złamania zmęczeniowego dochodzi w skutek wielu mikrourazów i powtarzających się przeciążeń. Narażeni są na nie sportowcy, najczęściej biegacze, lekkoatleci, triathloniści. Może być ono efektem zbyt intensywnego, źle prowadzonego treningu oraz braku odpowiedniej regeneracji po wysiłku. Złamanie patologiczne dotyczy chorobowo zmienionej tkanki, np. u osób chorujących na nowotwory lub osteoporozę, wówczas do złamania dochodzi w efekcie działania małej siły, nawet podczas niewielkiego uderzenia, upadku. 

Najczęstsze złamania: 

• złamanie szyjki kości udowej;
• złamanie kości ramiennej;
• złamanie kości przedramienia;
• złamanie kości goleni
• złamanie nasady dalszej kości promieniowej;
• złamania kości palców. 

Pole magnetyczne należy rozpocząć, gdy kończyna znajduje się jeszcze w gipsie. Pole magnetyczne przyspiesza zrost kostny, regenerację tkanek miękkich, ma działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe.

Po zdjęciu unieruchomienia celem fizykoterapii jest przywrócenie pełnej sprawności, odbudowa siły mięśniowej, zwiększenie ruchomości stawów, nauka poprawnego chodu i przywrócenie pełnej sprawności manualnej. 

Ból stawów to dokuczliwa, często występująca dolegliwość, dotycząca osób w każdym wieku. Jego źródłem mogą być nieprawidłowości pojawiające się w różnych elementach stawów, okolicznych strukturach np. ścięgnach, więzadłach, kaletce maziowej.

Ból stawów nie jest chorobą tylko objawem i może mieć wiele przyczyn: 

• urazy np. skręcenie, zwichnięcie;
• infekcje wirusowe np. grypa;
• infekcje bakteryjne np. rzeżączka;
• borelioza;
• zwyrodnienia stawów;
• choroby zapalne stawów np. RZS; 
• łuszczycowe zapalenie stawów;
• dna moczanowa;
• przeciążenia stawów spowodowane nadmierną aktywnością fizyczną (u sportowców np. biegaczy), do przeciążeń predysponuje również otyłość, nadwaga;
• nowotwory chrząstki, kości. 

Objawy towarzyszące bólowi stawów różnią się w zależności od ich przyczyny.

Do najczęstszych objawów należą:

• obrzęk okolicy stawów,
• zaczerwienienie,
• sztywność poranna,
• ocieplenie okolicy stawów,
• ograniczenie ruchomości. 

Toczący się proces zapalny w tkankach prowadzi do degeneracji (uszkodzenia stawu), dlatego ważne jest aby rozpocząć wczesną rehabilitację. Odpowiednio dobrana fizykoterapia umożliwia redukcje stanu zapalnego, zmniejszenie dolegliwości bólowych, poprawę zakresu ruchomości stawów i polepszenie komfortu życia.